Een conversiestoornis is een psychische aandoening die zich op verschillende manieren kan uiten. De oorzaak ligt in acute stress door angst of woede die de persoon niet kan verwerken. Door de spanningen die hierbij optreden, schakelen de hersenen bepaalde lichamelijke functies uit, zodat de patiŽnt de stress niet meer ervaart. Hierdoor ontstaat het beeld dat kan lijken op een neurologische ziekte. De patiŽnt is zich niet bewust van het proces en maakt zich er vaak niet veel zorgen over, op anderen maakt de patiŽnt de indruk dat deze zich niet emotioneel betrokken voelt bij zijn beperkingen. In het DSM-IV is de aandoening ingedeeld bij de somatoforme stoornissen.

Overigens is er voor de conversiestoornis geen objectief bewijs. Voor deze aandoening kunnen geen biomarkers worden vastgesteld noch een duidelijke pathogenese worden gegeven. Daarbij gaat de definitie ervan uit dat er geen somatische oorzaak voor de klachten te vinden is, in de veronderstelling dat alle functionele neurologische afwijkingen gekend zijn. Zo viel ME lange tijd onder conversie. Momenteel wordt deze term vaak gebruikt voor patiŽnten die, veelal na een infectie, kampen met een veelvoud aan klachten, een combinatie van neuro-cognitieve, immunologische, en maag-darm problematiek. Hoewel wereldwijd miljoenen mensen met dezelfde problematiek kampen, en dit beeld erkend is door de WHO onder de term Myalgische Encefalomyelitis, wordt in de Nederlandse gezondheidszorg deze invaliderende ziekte liever gezien als een somatoforme stoornis.

Een conversiestoornis kan vele vormen aannemen, maar de meest voorkomende zijn verlamming van de ledematen, problemen met gezicht of gehoor, algemene vermindering van de zintuiglijke waarneming en verlies van het spraakvermogen. Ook kunnen motorische stoornissen of stuipen optreden. Het komt voor dat klachten snel verdwijnen als de patiŽnt in het ziekenhuis wordt opgenomen, maar vaak keren deze later weer terug.

Voor de diagnose gesteld kan worden, moet eerst worden nagegaan of er een somatische oorzaak te vinden is en, zo niet, of de patiŽnt bewust klachten fingeert. Hierna kan een psycholoog door middel van therapie proberen de psychologische oorzaak te achterhalen. Overigens valt het bewust imiteren van aandoeningen onder een andere psychische stoornis, namelijk de nagebootste stoornis.

Trivia
In 2011 kregen enkele leerlingen van een school in New York plots de symptonen van het syndroom van Gilles de la Tourette. De school en omgeving werden getest op allerlei giftige stoffen, maar er werd niets verdachts gevonden. In januari 2012 kregen nog meer leerlingen de symptomen en zelfs volwassenen, die verder geen relatie hadden met de school, vertoonden het gedrag. Na maanden onderzoek bleek dat al deze mensen een conversiestoornis hadden ontwikkeld ten gevolge van massahysterie.